تبلیغات
دکتر صاحباری - مطالب شهریور 1392
دکتر صاحباری
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


این وبلاگ به پاسخدهی سوالات رایج در مورد بیماری های روماتیسمی و شیوه درمان و عوارض آنها و راههای پیشگیری از عوارض و ابتلا به بیماری های شایع جامعه کنونی مانند آرتروز و پوکی استخوان می پردازد

مدیر وبلاگ : دکتر مریم صاحباری
نظرسنجی
وبلاگ پیش رو چقدر در پاسخ دهی به سوالات شما مفید است؟




 

همان طور که می دانید. کشف و تولید داروهای نجات دهنده جان بشریت از بررسی تاثیر مواد موجود در مواد طبیعت مثل کپک برای تولید داروی پنی سیلین آنتی بیوتیکی که جان میلیون ها نفر را نجات داد، برگ و پوست درخت خاصی برای تهیه داروی مالاریا یا مرگ سیاه ، و هزاران مثال دیگر شروع شد. در مورد نقش انکارناپذیر تغذیه در حفظ سلامت و بهبود روند بیماری نیز که اکثر افراد تجربه های انکار ناپذیری دارند. می دانیم که بعضی نژادها مثل ژاپنی ها به علت توجه خاصشان به تغذیه که از بس در فیلم ها و سریال های محبوب تلویزیون دیده ایم از آنها بهتر خواص گیاهان منطقه ژاپن را می دانیم ، طول عمر بیشتری دارند ،درضمن بعضی بیماری ها هم مثل سرطان معده در ژاپن و یا شمال ایران به علت عادات تغذیه ای خاص شایعتر است. اما آنچه مهم و اساسی است این است که در طول زمان های طولانی و صدها سال ، حکیم ها مانند بوعلی سینا؛ کیمیاگران، و دانشمندان ، علم نوین و علم نانوو … سعی کردند تا به جای جوشاندن یک  کیلو برگ که علاوه بر مواد درمانگر یک سری مواد زائد که می تواند برای بدن مضر باشد را استخراج کنند ، با مواد خاص دیگری ترکیب کنند تا دربافت هدف تاثیر بیشتری بکند و این چنین شد که تاریخچه تولید دارو به روشی که الان خیلی از شما می گوئید شیمیائی است‼‼ ایجاد شد و درتمام دنیا بخصوص کشورهای پیشرفته علم و صنعت به روز دنیا شد و ضامن درمان بسیاری از بیماری ها که زمانی لاعلاج نامیده می شد. این نکته که داروها حاوی مواد شیمیائی هستند درست است و این مواد همان ماده موثره  گیاهانی است که برای درمان بیماری خاصی باید چندین صد کیلو از آن خورده شود تا به مقدار موثر برسد. در ضمن موادی برای نگهداری دارو و اثر پذیری دارو ها به آن اضافه می شود که غیر قابل انکار است اما با تست های شیمیایی مختلف کم ضرر بودن آن برای بدن آزمایش شده است. در حالی که موادی که در چوب و برگ گیاهان است و می تواند مضر باشد مثل چوب گیاهانی که برای گرفتن عرق گیاهی با خود برگ گیاه تقطیر می شود و دارای الکل متیلیک است که باعث کاهش بینائی و گاه در مصرف مزمن طولانی باعث کوری می شودو یا کپک موجود در گیاهان خشک شده و جوانه ها که حاوی سموم کشنده ای است و چون آزمایش علمی با حجم زیاد روی آن نشده تا نتایج علمی آن منتشر شودو وجنبه تبلیغاتی گیاهی بودن دارو باعث شده شما با خیال راحت از آن استفاده کنید به نظرتان اصلا مهم نیست. خوشبختانه اخیرا زمزمه هایی است که فروش گیاهان دارویی باید زیر نظر متخصصین طب سنتی باشد . متاسفانه وزارت بهداشت این مسئله را در حال حاضر خارج از حوزه فعالیت خود و نظارت برآن را به اتحادیه صنفی مربوطه می داند. در هر صورت می روم سر اصل مطلب ، نقش طب مکمل و مصرف تولیدات طب سنتی و گیاهان دارویی برای کمک به درمان بیماری زمینه ای است. نقش تغذیه در کمک به کاهش علائم و تسریع روند بهبود بیماری است و این درمان ها جایگزین درمان اصلی بیماری نمی شود. متاسفانه بارها شده است که شما تحت درمان داروی خاصی برای یک مشکل جدی قرار گرفته اید. مثلا به علت درد قلبی و خطر سکته تحت درمان با داروهای خاصی هستید ، بعد از جایی می شنوید که زردچوبه ودارچین و فلفل در کاهش گرفتگی رگ های قلب موثر است وبعد داروی آسپرین خود را قطع کرده اید و شروع کرده اید بخوردن روزی یک قاشق چایخوری از مخلوط این مواد‼‼! به نظر خودتان این یک نوع اقدام به خود کشی نیست؟ متاسفانه من قبول دارم که اطلاع رسانی در این موارد حتی از صدا و سیما نیز گاها طوری انجام می شود که افراد فکر می کنند این مواد درمان قطعی این بیماری ها هستند. می خواهم برای شما روشن کنم که در مورد مثال قبل اضافه کردن مواد فوق به رژیم غذایی شما به درمان سریعتر و شاید به مرور کاهش نیاز به میزان داروی مصرفی شما با نظر پزشک معالج شما کمک می کند و جایگزین درمان سکته قلبی نمی شود. من خودم به شخصه معتقدم باید همکاری ما پزشکان متخصصین تغذیه بیشتر شود، متخصصین تغذیه درمورد بیماری های شایع موجود درجامعه ما تحقیقات کافی در مورد نقش رژیم غذایی و مکمل های تغذیه ای برای کمک به بهبود داشته باشند و امیدوارم روزی برسد که من بتوانم بیمارم را پبش متخصص تغذیه در بیماری های روماتولژی بفرستم تا به درمان وی کمک کافی بشود.

نکته دیگری که یادآور می شوم این است که گیاهان دارویی گاها تداخلات خطرناکی به داروهای شما دارند، مثلا آب گریپ فروت با اکثر داروها تداخل دارویی دارد مثلا اثر کورتون را بیشتر می کند بنابراین با هم نیاید خورده شود از طرفی در مواقع کاهش کورتون به مقدار کم وقتی علائم ترک کورتون ظاهر می شود همراهی آن با هم اثر کورتون را طولانی تر می کند و بیمار کمتر درد احساس می کند.سیر نقش زیادی در رقت خون دارد و با وارفارین تداخل شدید دارد و ریسک خونریزی را زیاد می کند. پس اگر هنوز به عطاری ها مراجعه می کنید و معجون های گیاهی و جوشانده های مختلف تهیه می کنید ، ترکیبات آن را بپرسید ، با پزشک معالج خود مشورت کنید و یا با متخصصین طب سنتی ، داروهای خود را ببرید و از تداخلات دارویی بپرسید. به خاطر داشته باشید که پزشک معالج شما مسئول ایجاد این تداخلات داروئی نیست.





نوع مطلب : درمان، عوارض، پاسخ سوالات رایج ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 28 شهریور 1392

داروی کورتون که به صورتهای مختلف تزریقی و خوراکی و گاه مالیدنی برای درمان بیماری ها از آن استفاده می شود. از دید من دارویی است که باید به آن احترام گذاشت و به آن تعظیم کرد ، زیرا در موارد بسیاری باعث نجات جان بیماران می شود. کار این دارو این است که در مواردی که سیستم ایمنی بدن از کنترل خارج شده و برعلیه خود بدن فعالیت می کند (توضیخ این قسمت در مبحث روماتیسم چیست داده شده است)، با روش های متعدد سعی می کند تا سیستم ایمنی را به وضعیت خود آگاه کند و آن را به مسیر مستقیم بیاورد. در عین حال که مصرف این دارو برای درمان بسیاری از بیماری ها ضروری است و باعث نجات جان بیمار می شود ، عوارض مهم شناخته شده ای نیز دارد که باعث نگرانی بیمارمی شود و گاه باعث عدم همکاری وی در مصرف دارو. باید بدانیم که در مواردی که این دارو دردرمان بیماری شما ضروری شناخته می شود باید در مصرف آن همکاری لازم با پزشک معالج خود را داشته باشید و درعین حال برای کاهش عوارض و یا کنترل آن  نیز شما و پزشکتان نهایت تلاش را انجام دهید.

در این جا به این عوارض و راههای پیشگیری از آن می پردازیم. قبل از آن تذکر میدهم که این عوارض در همه بیماران و به یک شکل ظاهر نمی شود. گاهی بیماری با مقادیر بالای دارو علامتی ندارد و گاه بیماری با مقادیر کمتر از عوارض دارو شاکی است. اما اکثر این عوارض در دوز های بالا تر از 30 میلیگرم پردنیزولون در روز ظاهر می شود

1. یکی از عوارض شایع پردنیزولون حتی با مقدار کم و البته در اکتر موارد در مقادیرزیاد، احساس اضطراب ، بیخوابی ، حواس پرتی و بی قراری و لرزش دست است. این مشکل را با پزشک خود درمیان بگذارید. کاهش اندک مقدار دارو. افزایش فاصله مصرف با زمان خواب، مصرف دم نوش های گیاهی آرام بخش و یا یک داروی آرام بخش موقع خواب ، درک این موضوع که این حالت مربوط به دارو است ونگرانی ندارد به حل مشکل کمک می کند.

2. گاه حالت افسردگی و یا سرخوشی و حالت های خلقی مختلف به بیمار دست می دهد که با تنظیم دوز و کاهش آن و در موارد ضروری تجویز دارو های آرام بخش مشکل حل می شود

3.  افزایش اشتها و افزایش وزن عارضه شایع و اجنتاب ناپذیر مصرف دارو هست. این مسئله بسیار بیمار را ناراحت می کند. در مورد اینکه چگونه وزن کم کنیم در حالی که کورتون مصرف می کنیم بطور جداگانه و کامل در مبحث جداگانه ای توضیح داده ام که توصیه می کنم آن را مطالعه کنید. به خاطر بسپارید که کورتون اشتها را خیلی زیاد می کند پس کنترل آن سخت است و با نخوردن حل نمی شود. بلکه باید دم دست شما مواد کم کالری برای رفع حس گرسنگی باشد. مثل عناب ، سویا کم نمک ، هویج ، تکه های گوجه فرنگی ؛ میوه های کم شیرین و غیره باشد تا حس گرسنگی رفع شود. پیاده روی و ورزش بسیار مهم است.

4. تغییرات پوستی مثل افزایش جوش های صورت و تنه ، افزایش رویش موهای زائد، و ایجاد ترک های قرمز روی بدن . برای جلوگیری از جوش ها استفاده از صابون های ضد جوش مثل NOBACTER ، محلول های ضد جوش و یا کرم های مخصوص مثل َAcne derm، شستشوی بدن و صورت بطور روزانه با لیف های پنبه ای و یا نخی ، رعایت رژیم غذایی حذف مصرف شیرینی و چربی ها و آجیل و مصرف بیشتر میوه و سیزی و در تهایت خواب مناسب و مشورت با متخصص محترم پوست به رفع جوش کمک می کند. برای موهای زائد نگران نباشید با اصلاح مشکل را رفع کنید تا با  کاهش دارو مشکل بر طرف می شود. کرم های ضد ترک پوست  ویا مرطوب کننده شاید از ترک پوست بکاهد، جلوگیری از چاق شدن خیلی مهم است. این خط ها به مرور کمرنگ و غیر قابل روئیت می شود. گاها کبودی بدن با ضربه های کوچک و یا کبودی خودبخودی نیز دیده می شود. در محل خونگیری کبودی های بزرگ دیده می شود که از عوارض مصرف دارو است . اگر مشکل کاهش پلاکت و یا اختلال انعقاد خون از قبل نداشته اید مهم نیست.

5. احساس ضعف در اندام های تحتانی مثل بلند شدن از زمین و یا بالا رفتن از پله ، با مقادیر بالای دارو ایجاد می شود. انجام حداقل نیم ساعت پیاده روی در روز از این عارضه جلوگیری می کند. و با کم کردن دارو کم کم رفع می شود.

6. پوکی استخوان عارضه مهم و خاموش این داور است . یادآور می شوم پوکی استخوان درد ندارد و اینکه شما مرتب آن را با آرتروز اشتباه می گیرید باعث سردرگمی شما می شود. این عارضه با یک قرص کورتون در روز که برای حداقل یک ماه تجویز شود ایجاد می شود. در 6 ماه اول مصرف دارو بیشترین از دست دادن تراکم استخوان اتفاق می افتد. پس پیشگیزی از آن از ابتدای مصرف کورتون طولانی مدت توصیه میشود. تکمیل ذخایر ویتامین D بدن با راهنمایی پزشک معالج ، مصرف لبنیات به مقدار کافی، مصرف مکمل های کلسیوم و ویتامین D ، مصرف داروهای اختصاصی درمان پوکی استخوان ، داشتن فعالیت فبزیکی مثل پیاده روی ، همه و همه در پیشگیری از این عارضه موثر است. انجام تراکم سنجی  به توصیه پزشک و با فواصل یک تا دوساله برای پیگیری وضعیت درمان مهم است.

7. درد معده و احساس سوزش و سنگینی معده ، از عوارض شایع و مهم به علت عدم تمایل بیمار به ادامه مصرف دارو است. بخصوص اگر کسی از قبل مشکل معده داشته است.  تجویز همزمان داروهای معده مفید است. رعایت رژیم غذایی مناسب برای معده ، پرهیز از مصرف غذاهایی که باعث تحریک معده می شود مثل نوشابه ها و فست فود و در موارد لزوم بررسی توسط متخصص گوارش لازم است. خود کورتون به تنهایی باعث خونریزی معده نمی شود . ولی مصرف همرمان مسکن های دیگر به کورتون بسیار خطرناک است.

اگر زمانی دچار دل درد شدید شدید ؛ حتما سریعا به پزشک خود و یا اورژانس بیمارستان مرجعه کنید.

8. ایجاد آب مروارید و یا تشدید آن ، از عوارض کورتون است اما نوع آب مروارید باعث مشکل شدید بینائی نمی شود.

8. اندازه گیری فشار چشم سالانه توصیه می شود. اگر آب سیاه دارید حتما از قبل به پزشک معالج خود بگوئید.

9. افزایش احتمال عفونت ها ، رعایت بهداشت ضروری است. از حاضر شدن در محل های شلوغ و با تهویه کم ، مثل ملاقات در بیمارستان ،پذیرفتن ملاقاتی و روبوسی کردن با آنها، سینما و … در مدت مصرف مقادیر بالای کورتون حدالامکان بپرهیزید. مصرف میوه های حاوی ویتامین C ، روغن ماهی ، عسل و ژل رویال که تا حدودی سیستم ایمنی را تقویت می کند در مدت مصرف این دارو توصیه می شود. چون تب و علائم عفونت با کورتون به خوبی ظاهر نمی شود. ضعف ، بی حالی ، لرز، گلودرد و سوزش ادرار را نادیده نگیرید.

10. واکسن های آنفولانزا را می توانید بزنید ولی اثربخشی آنها کمتر است. اگر قبل از شروع دارو آنها را زده باشید بهتر است. واکسن های زنده ضعیف شده ، ممنوع است. اگر فرزند شما از واکسن فلج اطفال خورده است باید مدت حداقل یک تا دوهفته ازوی دوری کنید و با مدفوع وی تماس نداشته باشید.

11. گاه در مقادیر خیلی زیاد و مصرف طولانی مدت داروی کورتون سر استخوان هایی مثل ران دچار اسیب می شود. درد در موقع راه رفتن ولنگش از علائم آن است. مراجعه به موقع به پزشک باعث تشخیص به موقع و انجام اقداماتی است که تا حدودی مانع پیشرفت علائم می شود. به خاطر داشته باشید که این علامت مدتی بعد از قطع دارو هم اتفاق می افتد . پس در صورت مشاهده چنین علائمی به موقع مراجعه کنید.

12. افزایش فشارخون با مقادیر متوسط تا بالای کورتون رویت می شود. رعایت رژیم بی نمک، فعالیت قیزیکی روزانه ، مصرف داروی ضد فشارخون ، مهم است. در زمان مصرف کورتون حداقل هر 2 هفته یک بار فشارخود راچک کنید.

13. افزایش قند خون . در بیماران دیابتی نیاز به مصرف بیشتر داروهای کاهنده قند خون و در بیماران غیر دیابتی توجه به علائم افزایش قند ضروری است پرنوشی ،  پرادراری ، تشنگی و خشکی دهان  مهم است. به تناوب هم قند خود را چک کنید. قند بعد از غذا مهم تر از قند ناشتا است.

14. افزایش چربی خون هم از عوارض دارو است و پرهیز غذایی و فعالیت فیزیکی مناسب خوب است.

14. بهم خوردن قاعدگی ، نامنظمی و یا قطع آن از عوارض دارو است که با کاهش دوز دارو این علائم برطرف می شود.

15. ورم اندام ها مثل ورم پشت پا هم از عوارض دارو است که با رعایت رژیم کم نمک و با تجویز پزشک معالج مصرف بعضی از داروهای کاهنده ورم، رفع می شود.

16. و اما قطع دارو. از آنجا که مصرف این دارو در طولانی مدت باعث وابستگی بدن به آن می شود. قطع ناگهانی آن بسیار خطرناک است. باعث افت فشار و بیحالی، کمبود یون های ضروری بدن و .. و عود شدید بیماری می شود. پس لطفا بدون هماهنگی با پزشک خود دارد را سرخود دست کاری نکنید. در مواردی که بیشاز یک ماه از مصرف دارو گذشته باشد معمولا قطع درارو به آهستگی و با :اهش تدریجی دارو انجام می شود.

17. در موارید که در حال کاهش مقدار دارو هستیدو بیماری شما کنترل است و تنها از علائمی مثل تشدید دردهای مفصلی و استخوانی  رنج می برید (به هر دلیلی که کورتون می گیرید از بیماری های پوستی تا روماتیسم دردهای مفصلی موقع قطع دارو دیده می شود) می توانید از استامینوفن تا عادت کردن بدن به کاهش دارو استفاده کنید. اگر علائم کنترل نشد شاید لازم باشد سرعت کاهش مقدار دارو آهسته تر شود.





نوع مطلب : درمان، عوارض، پاسخ سوالات رایج ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 25 شهریور 1392

باز هم سلام به تو عزیز دلم.حتما وقتی عنوان مطلب رو خوندی فكر كردی وحدس زدی كه بازم می خوام نصیحتت كنم و درستم حدس زدی ، ولی یك كم حوصله كن و تا تهش بخون و قضاوت كن.

اول از همه می خوام اعتراف كنم كه منم مثل شما تمام این دوران رو پشت سر گذاشتم و حرف هام از سر ندونستن حس شما نیست. من روی سخنم با اعتقادات قلبی و مذهبی شما نیست و به اون روی قضیه كاری ندارم. دارم به عنوان یك پزشك در هر کجای دنیا و با هر ملیت و مذهبی که باشید با شما صحبت می كنم. راستش من معتقدم وقتی آدم وارد گروهی می شه و به جمعی می پیونده نا خوداگاه قوانین ناگفته اون جمع رو باید بپذیره و در مقابل اون جمع احساس مسئولیت كنه، یعنی مثلا یك خلبان با اینكه شاید مثل من و شما دوست داشته باشه لباسای جورواجور بپوشه و امكانشم داره ، همچنین تو كابین كسی نمی بیندش، سر كار لباس فرم واستانداردی می پوشه كه اساس شكل گیری اون لباس یك سری استاندارد های جهانی هست. از طرف دیگر یك روحانی و یا طلبه بعد از آمدن به این جمع، در تمام محافل عمومی لباس خاص خودش رو می پوشه كه به نظر من حداقل ، لباس فرم راحتی نیست. حالا من و شما هم جزو جامعه پزشكی هستیم و ناگفته به این جامعه  تعهداتی داریم. از طرفی می دونیم كه اساس پوشش ما و رنگ لباس ما استانداردی جهانی داره كه با منطق رشته ما بسیار همخوان هست و در همه جا رعایت می شه. حالا سوال من اینه كه اگه من سر كارم ناخنم یك سانت بلند باشه و به همین علت یا از معاینه خودمو معذور بدونم و یا هر روز چند بار ناخن هامو تو شكم و زیر بغل و پهلوی بیمارم فرو ببرم مثل این نیست كه با روپوش قرمز گل گلی بیام سرکار؟

  می دونید كه اكثر دانشگاههای معتبر دنیا كد پوشش دارن (ِDress Code)و دانشجو باید اون فرم رو رعایت كنه و اگر جز اون باشه تذكر داده می شه . در رشته ما باید روپوش سفید نه آنقدر بلند باشه كه به دست و پای پزشك بپیچه و مانع كارش بشه ، نه آنقدر كوتاه كه موقع انجام كارهایی تشخیصی روی بیمار مثل تخلیه مایع آسیت و غیره روی لباس اصلی و یا شلوار شما چیزی بریزه، نه انقدر تنگ كه برای پایین كشیدنش مدام مجبور بشین كارتونو ول كنین و اونو پایین بكشین و نه انقدر گشاد كه توش گم بشین.

و اما پای بیجوراب با كفش جلو باز! شده وقتی مایع تخلیه میكنین از ست چیزی رو پاتون بریزه؟ و حالا مریضم هپاتیت مثبت و گوشه ناخن شما هم زخم باشه؟ بازم فكر میكنید توصیه به پوشیدن جوراب در محل كار فقط یك سخت گیری بی مورده؟

می دونید، همكاری داشتم  كه دریک دانشكده دندانپزشكی در آلمان درس می خواند، كد پوشش آنهاعلاوه بر لباس فرم، شامل موی بلند جمع شده پشت سر برای خانم ها بود تا موقع كار روی صورت بیمار نریزه . یکی از همکلاسی هاش که شاگرد اول بود و خود دانشكده برای ترم های آخر به اون بورس داده بود، بعد از یك سال برای عروسی برادرش به کشورش رفته بود و جلوی موهاشو كمی كوتاه كرده بود. وقتی برگشت تل زده بود به دانشكده رفته بود. ظهر همون روز نامه ای از استاد راهنماش براش آمده بود كه تا بلند شدن موهاش باید بره مرخصی.

یك حرف دیگه هم دارم و اون اینكه می دونم شما جوان هستید،  در رشته ما وقت بسیار زیادی از زندگی در محل كار میگذره و كشیك ها و خستگی های چهره هم طبعا باعث می شه كمی بیشتر نیاز به تغییر ظاهر احساس كنید ، ولی به عنوان یك پزشك باید اول جامعه شناس خوبی باشید . رمز اول توانایی كمك به بیمار جلب اعتماد اون هست. نمی شه بگیم در محل كارمون قضاوت مردم برامون مهم نیست و باید برای خودمون زندگی كنیم. خوب یا بد این قسمتی از شغل ماست.وهر كدوم ما نماینده این جامعه پزشكی هستیم و در قبال هم مسؤول. حالا قضاوت رو به شما می سپرم آیا این مردم به پزشكی با آرایش عربی، ناخن بلند ، مدل ریش های جدید و مدل موی سیخ وژل زده عجیب غریب، دمپایی با پای بی جوراب و یا روپوش كثیف و شلخته اعتماد می كنند؟ آیا نمی شه در عین تمیزوباکلاس بودن، خط شلوار اتو شده ، کفش واکس زده ، روپوش تمیز و اتو شده ، ظاهر مرتب و تمیز، خود را متمایز کرد و احترام بیمار را هم به خود جلب کرد؟ ویك سوال دیگه هم دارم. باز یادآوری می كنم تمام صحبت من در مورد محل كار ماست زمانی كه سر شغل خودمون هستیم ، مثل پلیس ها، نگهبان ها، مجری های برنامه تلویزیونی، خلبان ها، معلم ها و هزاران شغل دیگه در همه جای دنیا، یعنی فقط مابا این همه هوش و زکاوت نمی تونیم كد پوشش پزشکی رو رعایت كنیم!

فراموش  نكن كه بیشتر مواقع بدست آوردن یك موقعیت بزرگ معادل از دست دادن راحتی های كوچیك تره . اینو تو زندگی روزمره هم می بینید، وقتی یكی پول دار می شه معمولا نمی شه تو هر ماشینی بشینه ویا تو هر خونه ای زندگی كنه ، برای حرف مردم كه این جا اصلان مهم هم نیست خودشو به زحمت میندازه و از اون آسایش پولداری در عین بی خیالی محروم می شه ! وقتی یكی مدل لباس می شه و یا هنر پیشه دیگه راحت نمی خوره و باید با ورزش خودشو هلاك كنه ، نمی شه هم مدل باشی هم هرچی خواستی بخوری و بخوابی . حالا شما هم كه پزشك شدی باید با خودت این موضوع رو حل كنی و بپذیری كه در اذای پیدا كردن این موقعیتی كه تو قسمت قبلی  توضیح دادم ، باید از تعدادی از دلخواسته هات مثل ناخن بلند ، مدل موی بلند پشت سرجمع شده برای آقایون و… حداقل در محل كارت بگذری عزیزم.   ما کم کم باید بپذیریم که در این جامعه کوچک و پر استرس پزشکی همه در قبال هم مسئولیم.





نوع مطلب : دانشجویان من، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 23 شهریور 1392

 

این مطلب به قلم آقای دکترامیر  شهریار آریا منش ، فوق تخصص جراحی زانو، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد که در کلینیک ویژه بیمارستان قائم مشغول به کار هستند نگارش شده است

درد مزمن یک پدیده روانشناختی پیچیده است که کلیه جنبه های زندگی فردی و شغلی بیمار را    می تواند تحت الشعاع قرار دهد. شایع ترین علت درد مزمن زانو آرتروز زانو (اتسوآرتریت) و سپس بیماری های التهابی و روماتیسمی (در رأس آنها آرتریت روماتوئید) می باشد. در مرحله اولیه درمان به صورت علامتی (استفاده از داروهای ضد درد و ضد التهاب) و تغییر الگوهای رفتاری و حرکتی می باشد (کاهش وزن در این میان بیشترین تأثیر را دارد) و خوشبختانه اکثر این بیماران برای مدتّها کم علامت و کم درد شده و نیاز به اقدام دیگری ندارند.

در دسته ای از بیماران علی رغم اقدامات فوق تغییرات مفصلی و درد به قوت خود باقی است که تعویض مفصل زانو (و گاه سایر اقدامات جراحی) باید به عنوان قدم بعدی در نظر گرفته شود.

تعویض مفصل زانو عمل جراحی با نتایج کوتاه مدت و دراز مدت بسیار مناسب است. و بعد از جراحی قلب باز به عنوان دومین عملی که می تواند به بیمار حیاتی دوباره ببخشد توسط سازمان بهداشت جهانی شناخته شده است. (البته باید یادآوری نمود که تعویض مفصل زانوعملی بسیار دقیق و حساسی می باشد و رعایت ظرافت تکنیکی در نتیجه نهایی بالینی بسیار تأثیرگذار است). زمان مناسب تعویض مفصل زانو برای هر بیمار بسته به میزان علائم بالینی و رادیوگرافیک، سایر بیماریهای زمینه ای و وضعیت اجتماعی و شغلی بیمار متفاوت است. ولی در موراد زیر توصیه به تعویض مفصل زانو به عنوان قدم درمانی بعدی می شود:

1. درد متوسط تا شدید با پاسخ نامناسب به مسکن ها یا ایجاد عوارض دارویی ناشی از مصرف مزمن ضددردها.

2.تغییر شکل پیشرونده زانو (کجی) حتی با درد متوسط (در بیماران با آرتروز مزمن).

3. تمایل شدید فردی بیمار به شرکت فعالانه در مناسبت های اجتماعی، ورزش (البته انواع خاص باید بعد از عمل انجام شود)، مسافرت و حفظ شور و نشاط و داشتن زندگی مدرن در سالهای باقیمانده (تأکید بر کیفیت زندگی بالا)

4.در بیماران با بیماری های روماتیسمی و التهابی زمینه ای مفاصل (روماتیسم مفصلی) توصیه به تعویض مفصل در مراحل بسیار ابتدایی تغییر شکل مفصل می شود چرا که ثابت شده است. در این دسته از بیماران نتایج درازمدت در بیمارانی که در مراحل اولیه عمل جراحی شده اندبهتر از گروهی بوده است که در مراحل بسیار دیررستحت عمل قرار گرفته اند.

5. زمانی که بیمار کاندید تعویض مفصل زانو می شود باید همزمان هیچ کانون دیگری از عفونت در سایر نقاط بدن نداشته باشد. مثلاً (حتی یک عفونت کوچک دندان یا لثه یا عفونت ادراری) و قبلاً درمان شود. در بیماران با بیماری های روماتیسمی باید بیماری فعال روماتیسمی در مفاصل نداشته باشد. (فوق تخصص محترم روماتولوژی که بیمار تحت نظر ایشان می باشد باید اجازه عمل بدهند) و ترجیحاً باید بیمار حداقل سه ماه و ایده آل شش ماه مصرف سیگار، دخانیات و مواد مخدر را ترک کرده باشد. علاوه بر این از دستکاری مفاصل با روش های طب سنتی (زالودرمانی، حجامت و...) و تزریقات داخل مفصلی حداقل در 12-6 ماه قبل از عمل باید خودداری شود (ریسک عفونت بعد از تعویض مفصل را بالا می برند)

در مجموع تعویض مفصل زانو، عملی است که کیفیت زندگی بیمار را می تواند به شدت بهبود ببخشد و با توجه به پیشرفت تکنولوژی و در دسترس بودن پروتزهای باکیفیت عالی و راه اندازی کلینیکهای فوق تخصصی جراحی زانو بیماران می توانند در مراحل زودتری جهت این عمل اقدام نمایند و روزهای خوش و با نشاط زندگی خود را مجدد بدست آورند.

 





نوع مطلب : پاسخ سوالات رایج ، درمان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 22 شهریور 1392

آرتروز زانو:

بیماری آرتروز زانو که جزو شایعترین بیماری های جهان است در واقع نتیجه ساییده شدن غضروف مفاصل زانو است. اگر استخوان ران مرغ و یا ران گوسفند را دیده باشید . غلاف سفید رنگی را در انتهای استخوان دیده اید که کار آن جلوگیری از ساییده شدن سر استخوانها در داخل مفصل بر روی هم است.  این غضروف ها با افزایش سن به مرور تحلیل می رود. استفاده نامناسب از مفاصل مثل دوزانوویا چهار زانو نشستن، بالا و پایین رفتن از پله ، استفاده از کفش های پاشنه بلند غیر استاندارد ، کار هایی که با نشستن روی زانو ها به مدت طولانی و یا حرکاتی مثل بلند کردن بارهای سنگین و یا بیل زدن همراه است باعث آسیب مضاعف به مفصل می شود.  چاقی نه تنها با وارد کردن بار اضافه به مفصل بلکه با تولید مواد سمی در داخل مفصل به غضروف آسیب می زند.  

علائم بیماری بصورت درد زانو موقع راه رفتن و یا خشکی به دنبال عدم فعالیت. سرو صدای زانو موقع حرکت دادن و گاه تورم زانو می باشد.

برای درمان ابتدا باید به فکر پیش گیری از پیشرفت بیماری بود.  اولین قدم کاهش وزن است که درمورد آن به تفضیل در مبحث آن توضیح داده ام. اگر قرار است تنها یک کار برای سلامت خود بکنید به جای خریدن قرص های گران با تاثیرات نامعلوم، وزن خود را کم کنید هر چند سخت ولی مقدور است.

قسمت مهم دیگر اصلاح شیوه های زندگی است:

از دوزانو چهار زانو نشستن بپرهیزید. یا پای خود را دراز کنید ( یک ببخشید بگوئید و بندازید گردن من ! بگوئید دکترم گفته! ) و یا روی صندلی بنشینید. البته نه اینکه روی صندلی پای خود را جمع کنید و بنشینید!

پله های منزل و محل کار را در حد توان حذف کنید. برای تعویض خانه پله دار خود برنامه ریزی کنید. اگر در خانه جلوی در اتاق ها پله ای دارید با یک بنائی کوچک از شر آن خلاص شوید. اگر باز هم مجبورید از پله استفاده کنید. روی هر پله بایستید و به پله دیگر بروید(هر دو پا را روی یک پله بگذارید و بعد پله بعدی به همین صورت و از دسته پله ها برای انداختن وزن خود روی آن استفاده کنید.)

برای آشپزی   کنار گاز یک صندلی بلند و با ارتفاع مناسب بگذارید و روی آن بنشینید . یا 4 پایه ای زیر پای دردناک بگذارید.

از توالت فرنگی استفاده کنید.اگر در منزل موجود نیست از صندلی های مخصوص که در لوازم طبی به فروش می رسد استفاده کنید.

در موقع پیاده روی از کفش طبی مناسب که کف لژدار داشته باشد استفاده کنید. مسافت طولانی را انتخاب نکنید. هر 10 دقیقه 5 دقیقه استراحت بدهید  یا بنشینید یا تکیه به جایی بدهید و بایستید. بیشتر از نیم ساعت در هر بار راه نروید. روی زمین صاف  و بدون پستی بلندی پیاده روی کنید.

در منزل زانو ها را ورزش دهید. در حالی که روی صندلی نشسته اید  پا را از ناحیه ران به جلو (همراه با زانو ها) صاف کنید تا ده بشمرید و نگهدارید و بعد پایین بیاورید و بعد پای بعدی. از روزی 10 بار برای هر پا شروع کنید هر هفته 5 بار به هر پا اضافه کنی تا به 50 بار در روز برای هر پا برسد. در حالی که روی زمین صاف نشسته اید و پاها را دراز کرده اید آنها را ازناحیه زانو به زمین بفشارید تا 10 بشمرید و پا را شل کنید و مجدد انجام دهید. دفعات مثل بالا.

زانوها را با زانوبند  کشی گرم نگهدارید ولی سفت نبندید.

اگر در موقع راه رفتن احساس عدم تعادل می کنید ، از واکر استفاده کنید. واکر های چرخ دار برای اینکه بتوانید در خانه و یا بیرون راه بروید و زمین گیر نشوید خیلی مفید است.  راه رفتن شما مهم تر از این است که از استفاده از عصا  و یا واکر خجالت بکشید.

مصرف پماد های طبی ضد درد موضعی اگر مرتب و روزانه به دفعات تجویز شده توسط پزشک  انجام شود. بعد از مدت دو تاسه هفته موثر خواهد بود.

تنها داروی کمکی که ثابت شده درترمیم غضروف نقش دارد روغن ماهی است.

داروهای غضروف ساز در اصطلاح عامیانه،  در مدت طولانی و با مصرف مقدار کافی حداقل دو یا سه بار درروز شاید در تخفیف علائم موثر باشد. اثر قطعی آن اثبات شده نیست. اگر از لحاظ هزینه تحمیلی به شما نیست  باید دوره طولانی حداقل 4 تا 6 ماه مصرف کنید تا متوجه اثرات آن بشوید . بنابراین مصرف پراکنده دارو و یا یک دوره کوتاه از آن معادل هدر دادن پول شماست. از آنجا که این داروها معجزه نمی کند اگر قادر به تهیه آن نیستید احساس عذاب وجدان نکنید. با مصرف مواد غذایی سالم و کاهش وزن و ورزش های مناسب زانو و مصرف ماهی و یا روغن ماهی ، سویا و آلوئه ورا به مفصل خود کمک کنید.

تغذیه مناسب با میوه و سبزی تازه ، ماهی و ویتامین ث در ترمیم غضروف موثر است.

تغذیه مناسب برای تقویت غضروف: اول از همه تغییر رژیم غذایی برای کاهش وزن ( به این قسمت در وبلاگ مراجعه کنید). مصرف سبزی و میوه تازه. استفاده از ماهی و روغن ماهی و تامین نیاز ویتامین Dبدن با مشورت پزشک. گیاه آلوئه ورا برای مفاصل مفید است. برای استفاده از آن ابتدا رویه سبز رنگ برگ را با چاقو از قسمت گوشتی داخل برگ جدا کنید. بعد قسمت گوشتی را کامل بشورید تا مایع لزج روی آن تمیز شود. حالا قسمت گوشتی برگ گیاه می ماند که میتوانید به صورت های مختلف آن را مصرف کنید. در سالاد بریزید با کمی گلاب و شکر و یا چند قطره ابلیموو شکر بخورید. من معمولاآن را به قطعات 10 سانتی تقسیم می کنم و در فریزر می گذارم و هر بار با یک نوع میوه مثل هلو ، انگور، انبه و یا هر میوه ای که در دسترس است در مخلوط کن می ریزم  و عملا به جای یخ از آن استفاده می کنم.

در مورد تزریق داروهای غضروف ساز در زانو یعنی انواع ژل های غضروفی به اسم های هیالگان، فرماترون، ادانت و هیالوبریکس و غیره باید بگویم  این داروها مثل گریس که لای چرخ دنده ریخته می شود باعث نرم تر شدن حرکات مفصلی روی هم می شود. از درد و خشکی زانو می کاهد اما اثر آن  حدودا تا 4 تا 6 ماه باقی میماند. اثر دائمی ندارد و معمولا باید تکرار شود. عوارض خاصی ندارد . بعضی بیماران نیز از تزریق آن احساس رضایت نمی کنند. اگر زانوی شما احساس خشکی شدید و درد دارد و با درمان های فوق به نتیجه نرسیده اید  و هزینه آن برای شما تحمیلی نیست یک دوره می توانید آن را امتحان کنید .

اگر زانو تورم و تجمع مایع داشته باشد شاید پزشک معالج شما تزریق کورتون را صلاح بداند که برای کاهش درد و تورم مفصل مفید است.

مصرف مداوم مسکن توصیه نمی شود.پماد های مسکن موضعی را روی مفاصل بمالید. مقدار مناسب و کافی برای زانو به اندازه 2 بند انگشت برای هر زانو . 5 تا 10 دقیقه روی زانو را لخت بگذارید تا پماد به لباس جذب نشود. 2 تا سه بار در روز این عمل را انجام دهید و بعد از مدت یک تا دوهفته متوجه اثر آن شوید.  

اگر به مهمانی میروید و یا قرار است فعالیت زیادی بکنید قبل از شروع آن از یک مسکن برای راحتی در طول روز استفاده کنید

اگر فیزیوتراپی در دسترس شما هست و قرار نیست برایش راه زیادی بروید می توانید با تجویز پزشک معالج خود آن را امتحان کنید. ورزش های آن را درمنزل تکرار کنید.

 

 

 

 





نوع مطلب : درمان، پاسخ سوالات رایج ، تعاریف، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 21 شهریور 1392

این بیماری خود ایمن با همان  روشی که در قسمت "روماتیسم چیست؟" توضیح داده شد باعث می شود تا سیستم ایمنی بدن  بافت نرم داخل مفاصل را هدف بگیرد و با ایجاد التهاب و تورم در این بافت درداخل مفصل باعث تورم و درد و خشکی صبح گاهی در مفصل بشود. اگر شما مبتلا به این بیماری هستید باید متوجه شده باشید که درد و تورم مفاصل شما در صبح ها بیشتر است. فعالیت مفاصل باعث بهتر شدن وضعیت شما می شود. گاه این بیماری باعث تظاهرات خارج مفصلی مانند خشکی چشم ، ایجاد برجستگی های کوچک  زیر مفصل آرنج ، و یا تنگی نفس می شود. روش تشخیص بیماری با معاینه دقیق و گاها چند نوبت معاینه به فواصل چند هفته برای تایید تورم مداوم مفاصل ، انجام آزمایشات اختصاصی و رد سایر بیماری های منجر به تورم مفاصل دارد. به محض تشخیص درمان شروع می شود. تشخیص سریع و شروع درمان به موقع تا حدود زیادی از پیشرفت بیماری جلوگیری می کند.

 این بیماری نیز مانند اغلب بیماری های روماتیسمی مزمن است و نیاز به درمان طولانی مدت و یا مادام العمر دارد. البته با درمان دراکثر بیماران بیماری خاموش می شود و پزشک با کنترل بیماری دارو ها را به حداقل دوز لازم برای کنترل بیماری می رساند. مصرف دقیق داروها و عدم قطع سرخود آنها در جلوگیری از پیشرفت بیماری نقش اساسی دارد. به خاطر داشته باشید که در مواقعی که پزشک داروئی به شما تجویز می کند حتی کورتون ، سود مصرف دارو از زیان بیماری برای شما بیشتر هست.

مسئله ای که در مرحله درمان ، بیماران را آزار می دهد تعداد زیاد دارو ها است که متاسفانه در بعضی مواقع اجتناب ناپذیر است. اگر داروئی با معده شما سازگاری ندارد و یا احساس ناراحتی در مصرف آن دارید به جای قطع سرخود دارو با پزشک خود  برای تعویض و یا مصرف همزمان داروی معده هماهنگ کنید.

 در مورد داروهایتان دیده شده مصرف داروی پردنیزولون در آخر شب قبل از خواب کمک بیشتری به کاهش علائم دارد.

مصرف داروی متوترکسات باشیر اثر بخشی و همچنین عوارض آن را تشدید می کند. پس اگر تعداد قرص های شما کم است و هنوز علامت دار هستید و دردو تورم دارید مدتی دارو را با شیر بخورید ودر صورت عدم پاسخ مناسب برای کنترل بیماری حتما با پزشک خود مشورت کنید.

بیمارانی که از داروی متوترکسات استفاده می کنند ، چه خانم چه آقا برای فرزند دار شدن باید با نظر پزشک از قطع و جایگزینی دارو متوترکسات حداقل 3 ماه گذشته باشد. مصرف دارو در موقع بارداری ممنوع است.

خواب کافی در موقع شب و ساعت طبیعی خوابیدن برای کنترل این بیماری بسیار مهم است. منظور این است که 8 ساعت خوابیدن از 3 شب تا 11 ظهر هیچ وقت کار خواب از 12 شب تا8 صبح را نمی کند.  

انجام ورزش های ساده کشش عضلات و تقویت عضلات بخصوص در دست ها بسیار مهم است تا قدرت عضلانی حفظ شود. در طول روز به کرات انگشتان را باز و بسته و به هم نزدیک و دور کنید. مچ هر دست را با دست دیگر به آهستگی به بالا و پائین خم کنید. آرنج ها و شانه ها را به جهات مختلف به آهستگی بچرخانید.(عکس های ورزش های دست در انتهای مطلب آمده است. عکس های ورزش های پا در قسمت آرتروز آمده است). پیاده روی آهسته در صورت درد زانو به این صورت که با کفش مناسب 10 دقیقه بروید و 5 دقیقه استراحت کنید به حفظ توانائی شما در راه رفتن کمک می کند.

داروهای شما می تواند منجر به اضافه وزن شود. از شروع درمان به فکر جلوگیری از آن و درصورتی که اضافه وزن دارید به فکر کاهش آن باشید. در مورد کنترل وزن به طور جداگانه مطالب جامعی در سایت گذاشته ام که توصیه میکنم یک پرینت از آن را روی میز خود بگذارید و سعی کنید آن را اجرا کنید. توصیه من به شما این است هر طور شده لاغر شوید و لاغر بمانید تا از وارد کردن بار اضافه به مفاصل آزرده خود بپرهیزید.

از خوردن دیر هنگام شام و مصرف نمک بپرهیزید تا خشکی صبح گاهی کاهش یابد.

مصرف مواد طبیعی مثل آلوئه ورا ، عسل ، زردچوبه ، زرشک ، زعفران و  سیر خاصیت ضد التهابی دارد. به غذای خود آنها را بیفزائید.

مصرف مواد غذائی حاوی نیترات مانند کالباس و سوسیس و غیره برای سلامتی مضر است.

کرفس وجعفری جزو سبزیجاتی هستند که باعث تشدید علائم بیماری می شوند.

برای حفظ و تکمیل ذخایر  ویتامین D در بدن خود با پزشک خویش مشورت کنید. این ویتامین به حفظ سلامتی و تقویت سیستم ایمنی بسیار کمک می کند. در مملکت ما نبودن غذای غنی از ویتامین Dو نوع پوشش و زندگی آپارتمانی باعث شیوع بالای کمبود این ویتامین است. فراموش نکنید که این ویتامین اگر سرخود و بدون کنترل مصرف شود عوارض خطرناک و مسمومیت دارد.

بعضی از بیماران ممکن است با مصرف لبنیات دچار تشدید درد های مفصلی شوند ، بعضی از مطالعات نیز به این موضوع اشاره کرده است. در صورتی که جزو این دسته از بیماران هستید مصرف لبنیات را محدود و به مصرف داروی کلسیم خود با نظر پزشک بیفزائید.

مصرف روغن های نباتی جامد نیز به تشدید علائم می انجامد.

استرس باعث عود بیماری و تشدید علائم می شود. اگر فردی پر استرس هستید برای کنترل بیماری مشکل خود را با پزشکتان درمیان بگذارید ، مصرف انواعی از داروهای آرام بخش به کنترل خود بیماری نیز کمک می کند.

عفونت از علل عود و تشدید بیماری است . داروهای شما نیز بدن شما را مستعد عفونت می کند. بنابراین تب وعلائم عفونت ادراری ، ریوی و غیره راجدی بگیرید و سریع در صدد درمان برآیید.

تسهیلات لازم برای کنار آمدن با وضعیت مفاصل خود را فراهم کنید. مثلا در صورت درد زانو کنار گاز صندلی با ارتفاع مناسب برای نشستن مهیا کنید. اگر یک پا درد دارد موقع ایستادن طولانی زیر آن چهارپایه بگذارید. در صورت درد انگشتان از وسایل کمکی مثل در بازکن های بزرگ ، لباس های بدون دکمه، کفش های بدون بند و پاشنه کش بلند استفاده کنید. در مواقع درد شدید از وسایلی مثل مچ بند و زانو بند بدون فنر برای گرم نگهداشتن مفصل و جلوگیری از حرکات درناک استفاده کنید. این وسیله نباید تنگ باشد. هر چند ساعت یک بار آن را بردارید و حرکاتی را که در بالا توضیح دادم در مفصل مبتلا انجام دهید. به جای بلند کردن دیگ وقابلمه آنها را روی سطح کابینت بکشید. محل کار و یا زندگی خود را در حد امکان بدون پله انتخاب کنید. اگر یک پله در ورودی اتاقی دارید با یک بنائی کوچک از شر آن خلاص شوید. در محل کارخود سعی کنید در صورت امکان از طبقات پایین و یا در صورت موجود بودن حتما از آسانسور استفاده کنید. نیروی مفصل ملتهب را برای ترمیم و ورزش های ملایم نگهداری کنید. اگر کار تایپ کردن زیاد دارید مقداری از پول خود را حتی درمحل کار برای سلامت خود هزینه کنید از صفحه کلید های حرفه ای استفاده کنید و سعی کنید با انگشتان نیمه باز تایپ کنید و فشار دست را کم کنید یعنی دکمه ها را له نکنید!

اگر یک مفصل ملتهب دارید شاید نیاز به تخلیه مفصل و تزریق دارو داخل آن باشد با پزشک خود همکاری کنید. این کار بهتر از افزایش تعداد و مقدار داروهای خوراکی شما است.

در نهایت با تشخیص و درمان زودهنگام بیماری  و آمدن داروهای جدید تر بیولوژیک در موارد مقاوم بیماری. این بیماری قابل کنترل است و عوارض چندانی ندارد . فقط همکاری شما با پزشک معالج را می طلبد.

 

 

 

 

 

 

 





نوع مطلب : درمان، پاسخ سوالات رایج ، تعاریف، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 20 شهریور 1392

شانه منجمد چیست؟

شانه منجمد یک نوع بیماری است که علائم آن شامل عدم توانائی چرخش شانه در جهات مختلف به علت سفتی شانه می باشد. ین بیماری شروع آهسته و موذی دارد. به مرور حرکات شانه را درجهات مختلف مهار می کند. بیمار معمولا از عدم توانائی بالابردن دست برای شانه کردن موها و یا خاراندن پشت شاکی است. بیمار مبتلا خانم و یا آقای میانسالی است که شاید مبتلا به دیابت و یا بیماری تیروئید باشد. شاید خود بیمار از ابتلا به دیابت مطلع نباشد و این اولین نشانه بیماری نزد وی باشد.

تشخیص به موقع و مراجعه به موقع این بیماری از این لحاظ ضروری است که درمان به موقع میزان درد و ناتوانی را کاهش می دهد. علت این بیماری سفتی کپسول مفصل می باشد.  معمولا بیماری سیر خود محدود دارد ولی شاید بهبود خودبخودی تا دو سال به طول بیانجامد.

درمان شامل حرکت درمانی ، تزریق کورتون داخل مفصل و گاها جراحی است.

حرکات ورزشی که توصیه می شود برای افزایش قدرت حرکت شانه است

راحت ترین حرکات ورزشی بدین صورت می باشد.

 

 

 

 

 

 

این تصویر از وبلاگ دکتر Brad Thomas گرفته شده است





نوع مطلب : پاسخ سوالات رایج ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 1 شهریور 1392

چه افرادی بیشتر مبتلا می‌شوند؟ چه سنی؟ کدام جنس بیشتر ابتلا پیدا می‌کند؟

درد و احساس سنگینی و ناراحتی در کف پاها که می تواند همراه با سوزن سوزن شدن و یا بیحسی کف پا نیز همراه باشد به تنهایی یک بیماری نیست بلکه تابلوی نشان دهنده وجود مشکلات احتمالی دیگر در ساختمان پا و یا بیماری هایی است که با ابتلای عروق و اعصاب پا می تواند باعث ایجاد این ناراحت می شود. سن ابتلا به این مشکلات بسته به عامل زمینه ای ایجاد آن متفاوت است. به عنوان مثال اگر علت احساس سنگینی و درد در کف پا و یا پاشنه ها  قوس غیر طبیعی کف پا مانند کف پای صاف و یا گود باشد که می تواند منجر به التهاب فاشیای کف پاشود (در مورد آن به تفضیل توضیح داده خواهد شد) به دنبال فعالیت های روزمره و ورزش  افراد در تمام سنین حتی کودکان نیز می توانند از این ناراحتی رنج ببرند، درحالی که درد های مربوط به دیسک کمر که با تحریک اعصاب پا به کف پا انتشار می یابد و یا پوشیدن کفش های نامناسب پاشنه بلند در سنین جوانی و میانسالی بیشتر گریبان گیر افراد می شود. آرتروز ، درد های ناشی از تنگی عروق به علت تصلب شرائین و یا تحریک اعصاب به علت تنگی کانال نخاعی در سنین سالمندی بیشتر اتفاق می افتد. در صورت ابتلا به بیماری دیابت و یا بیماری های روماتیسمی مبتلا کننده کف پا این احساس ناراحتی دربیمار مبتلا در هر سنی که باشد دیده می شود. شیوع موارد فوق در خانمها و آقایان بستگی  به عامل ایجاد کننده دارد.  

 

*چه عواملی در ابتلا نقش دارد؟

همان طور که ذکر شد عوامل ایجاد کننده این مشکل  متعدد هستند و بسته به سن بیمار و عوامل زمینه ساز متفاوت هستند. آنچه مهم است این است که شایعترین علت درد و سوزش کف پا بخصوص در صبح ها , التهاب فاشیای کف پا است که یک لایه بافت نگهدارنده و حفظ کننده قوس کف پا می باشد. این فاشیا  از یک سمت به  قسمت قدامی کف پا و از سمت دیگر به کف پاشنه پا اتصال دارد. در مواردی که به دلایلی به کف پا فشار زیادی وارد می شود مانند افزایش وزن، ناهنجاری های ساختمانی کف پا ، وجود خار پاشنه ، راه رفتن زیاد با کفش نامناسب
( کفش های پاشنه بلند و یا کفش های تخت با کف نازک) و یا در بیماری هایی که التهاب در این فاشیا ایجاد می کند مانند انواعی از روماتیسم ها این درد ایجاد می شود. اما علل دپگر درد پا التهاب تاندون های پا مانند تاندون آشیل در پشت پاشنه ، آرتروز  مچ پا و انگشت شست پا، بیماری نقرس ، درد های انتشاری به کف پا به علت تحریک اعصاب مانند آنچه در دیسک کمرو یا دیابت اتفاق می افتد می باشد. با شیوع کمتر بعضی بیماری ها مانند  روماتیسم ، غلظت خون ، کم خونی شدید ، انسداد عروق خون رسان به پا ، استعمال دخانیات  با ایجاد تنگی عروق   نیز میتواند باعث احساس درد و سوزش در پا شوند

 

آیا می‌تواند این علایم نشانه از بیماری دیگری باشد؟  بله همان طور که به تفضیل توضیح داده شد تعدادی از بیماری ها می تواند منجر به علام مورد نظر شود.

 

چند درصد از سوزن سوزن شدن و یا داغی کف پا به دلیل دیابت،کمبود ویتامین‌ها، عفونت‌ها در معرض مواد سمی و سایر بیماری‌ها می‌تواند باشد؟

 همان طور که گفته شد شایعترین علت این مشکل بیماری های ساختمانی کف پا ، آرتروز و درد های انتشاری عصبی به پا می باشد. هر چند تغذیه مناسب ، مصرف سبزیجات و میوه جات تازه و لبنیات برای  تامین ساختار مناسب استخوان و حفظ سلامتی ضروری است. مصرف خود سرانه ویتامین ها در هیچ شرایطی توصیه نمی شود. در شرایطی که نوع بیماری تشخیص داده شود مانند مشکلات عصبی به دلیل کمبود ویتامین   های دسته ب به دستور پزشک مقادیر لازم تجویز خواهد شد. باید به یاد داشته باشیم که مصرف مکمل های غذایی مانند ویتامین ها که متاسفانه بصورت خودسرانه رایج شده است نباید جانشین تغذیه سالم و مناسب و کسب مواد لازم از طریق خوراکی های سالم شود و به یاد داشته باشیم که برای تامین میزان کافی ویتامین ها حتما لازم نیست از میوه های خاص و بسیار گران استفاده شد . سبزیجاتی مانند گوجه فرنگی ، هویج، فلفل و کلم ، سیر و پیاز نیز به میزان کافی ویتامین های مورد نیاز بدن را تامین خواهند کرد. هر چند تغذیه خاصی برای درمان این مشکل توصیه نمی شود ولی عادات درست تغذیه ای برای کاهش احتمال تصلب شرائین ودیابت ، حفظ سلامتی عروق و استخوان ها جزو اصول اصلی حفظ سلامتی می باشد.

 

 

 

درمان:

 

مانند هر بیماری دیگر قدم اول قبل از اقدام به درمان تشخیص علت ایجاد علائم می باشد. بنابراین مراجعه به پزشک مرتبط که در قدم اول می تواند پزشک محترم عمومی باشد و انجام معاینه کامل و کسب شرح حال در بسیاری از موارد می تواند  منجر به تشخیص عامل زمینه ساز شود. در مواردی که اختلالات ساختمانی کف پا روئیت می شود.استفاده از کفی مناسب  در کفش و دمپائی مناسب در منزل ، که با دستور پزشک در مراکز مر بوط به ساخت لوازم طبی تهیه می شود می تواند تا حدود زیادی علائم بیمار را رفع کند. بسیاری از بیماری های زمینه ای دیگر با معاینات و آزمایشات ساده قابل تشخیص است .در بعضی  موارد مانند ابتلای به  دیابت ، روماتیسم و بیماری های عصبی و عروقی ، کم خونی و یا غلظت خون ارجاع به متخصصین مربوطه برای انجام معاینات تکمیلی ضروری است. در موارد ضروری پزشک با تجویز دارو های ضد التهاب و گاه فیزیوتراپی می تواند مشکل را حل کند. اما آنچه از دست بیمار برای کاهش علائم بر می آید شامل استفاده از کفش مناسب یعنی کفشی که کفی ضخیم (لژ) و پنجه پهن و پاشنه یک سره  دارد می باشد ( کفش های طبی).  کاهش وزن ،اصلاح مدل راه رفتن و انجام ورزش هایی در منزل می تواند کمک کننده باشد. به عنوان مثال در التهاب فاشیای کف پا ورزش هایی مانند قل دادن یک شیشه نوشابه خالی به جلو و عقب با کف پا روی زمین در حالی که فرد روی صندلی نشسته است ، بالاو پائین رفتن از یک پله کوتاه با پنجه های پاها به تناوب مفید است. در ضمن می توانید، در حالت نشسته شالی را دور کف پا انداختنه و در حالی که پاها را دراز کر ده اید با کشیدن شال با دست ها بسمت خود و در همان حالت فشردن کف پا به خارج قوس کف پا را تقویت کنید .

 

 





نوع مطلب : پاسخ سوالات رایج ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 1 شهریور 1392





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی